منصور امان
این مُحاسبه که آیت الله خامنه ای و شُرکا ترجیح می دهند به جای نمادهای گویا تری همچون کهریزک یا کوی دانشگاه، مدال یک نمایش خیابانی حُکومتی را به نشانه موفقیت در سرکوب جُنبش اجتماعی به سینه بیاویزند، فهم پذیر است. اگرچه در این باره که چرا آنها باید به طور مُشخص تجمُع پُر آوازه 9 دی که در افواه عُمومی به لقب نه چندان افتخارآمیز "حماسه کیک و ساندیس" مشهور گردیده را به این منظور برگزینند، می توان مُجادله کرد.مُمکن است آنچه که "آقا" و مُلازمان پیرامون "شکست فتنه" و "حماسه" مزبور به عُنوان سمبول آن از خود بیرون می دهند با واقعیت سازگار نباشد، اما در عوض،

















































