منصور امان
در همان حال که تلاشهای آقای خامنه ای برای وادار کردن گُماشته "خوش خدمت" اش به اطاعت تاکنون بی نتیجه مانده است، تهدید به برکناری او نیز لحن صریح تری به خود می گیرد. روز گُذشته (آدینه) آیت الله مصباح یزدی، یک مُلای پُر نفوذ در دربار آیت الله خامنه ای، مُخالفت با وی را "شرک" ارزش گُذاری کرد و همزمان، رییس دستگاه اطلاعات سپاه پاسداران، آقای مشایی را "رییس جمهوری اصلی" خواند تا بدینوسیله صلاحیت آقای احمدی نژاد برای نشستن بر این کُرسی را از نظر سیاسی نیز زیر سووال ببرد. صُدور فتوای شرعی و ارایه جمع بندی امنیتی برای به وحشت انداختن گرایش نظامی – امنیتی دولت پس از آن در دستور کار باند آقای خامنه ای قرار گرفته که کوششهای صورت گرفته بر پایه باجگیری و تهدید در پوشش میانجیگری با بُن بست روبرو شد. اقدامات تنبیهی علنی مانند عربده کشی آقای جعفری، سرکرده سپاه پاسداران و نیز نمایش مجلس مُلاها برای استیضاح رییس دولت همانگونه بر گرایش مزبور بی تاثیر بوده است که تلاش محرمانه پایوران راست سُنتی و اُصولگرایان مجلس برای بُریدن سر آن با پنبه.
با این حال چنین نمی نماید که گُفته های حُجت الاسلام ذوالنور و آیت الله مصباح یزدی نیز قادر باشد فراکسیون نظامی – امنیتی دولت را شوکه کند. چه، آنها به خوبی تنگنای آقای خامنه ای در برخورد حذفی با خود را وجب زده اند. هر حرکت او به این سمت، اقدامی علیه خویش و تایید ناتوانی در مُدیریت استراتژیک دستگاه قُدرت و بی کفایتی سیاسی خود نیز خواهد بود. بنابراین او در حفظ گُماشته اش بر مسندی که به او بخشیده، بیشترین منافع را دارد. "رهبر" خواهد کوشید هزینه این راهکار تحمیلی را تا حد مُمکن پایین نگه دارد؛ تاکتیکی که برای فراکسیون نظامی – امنیتی دولت یک شانس بُزُرگ انگاشته می شود.
باند مزبور پس از یورش ناکام مانده برای تصرُف وزارت اطلاعات، به موضع دفاعی رانده شده است. اگر چه خودداری آن از پذیرش این شکست با توجُه به موقعیتی که آقای خامنه ای در آن قرار دارد، در مضمون می تواند یک تهاجُم خاموش به حساب آید، اما به نظر نمی رسد که آقای احمدی نژاد و شُرکا هنوز به تصور مُشخصی از گام بعدی یا حتی دفاع فعال از خود دست یافته باشند. این واقعیت را تلاش آنها برای بازی با یک کارت سوخته یعنی، برنامه زنده تلویزیونی به نمایش گذاشته است.
روشن آن است که جنگ کنونی، یک نبرد فرسایشی به زیان هر دو طرف درگیر آن است که می بایست هر چه زودتر به سود یکی تعیین تکلیف شود. هر چه این کشمکش طولانی تر شود، از یک سو موقعیت آقای خامنه ای چه اکنون و چه در نظر به آینده مُتزلزل تر خواهد شد و از سوی دیگر، گرایش نظامی – امنیتی دولت نیز مجبور به رویارویی با جبهه گُسترده تری از رُقبا خواهد بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر