| کوروش از تهران :حوادث این روزهای خاورمیانه بازتاب دهنده ماهیت به شدت فاسد ساختار قدرت در کثیری از کشورهای خاورمیانه است و نشان می دهد خاک خاورمیانه و شمال افریقا برای بذر دمکراسی به شوره زار شبیه است،نحوه برخورد حکومتهای عربی و اسلامی با مردم معترض در خیابان های درعا،صنعا،مصراته و یا منامه عمق خودکامگی و خشونت حکومتهای منطقه را نشان می دهد در حالی که در همین منطقه تنها حکومت اسراییل دارای مولفه های دمکراتیک است، ولی اکثر تحلیلگران ایرانی به خاطر روحیه چپ زدگی ، گرایش به اسلام سیاسی و یا پز روشنفکری از بازگو کردن ماهیت دمکراتیک دولت اسراییل سر باز می زنند.بيش تر مسائل درباره اسراييل حول محور منازعه اين كشور با فلسطينيان دور مي زند در حاليكه به جرات مي توان اسراييل را فارغ از از كشمكش ها و اختلافاتش با فلسطينيان تنها دمكراسي واقعي خاورميانه خواند،اسراييل با وجود پاره اي اشكالات دروني مانند وجود احزاب افراطي مذهبي با رويه هاي دمكراتيك اداره مي شود،تندترين انتقادات به سياست هاي دولت اسراييل را مي توان در روزنامه هاي خود اسراييل مانند هاآرتص پيدا كرد؛ چند نمونه از وجود دمكراسي در اسراييل در سالهاي اخير را می توان این گونه ذکر کرد:نمونه نخست)شكايت چند دختر از موشه كاتساو به اتهام تجاوز جنسی كه اولا نشان مي دهد در نظام سياسي اسراييل مي توان از شخص اول حكومت شكايت كرد و در وهله دوم آن كه شكايت شهروندان مي تواند زمينه هاي بركناري و محاكمه دولتمردان را فراهم سازد و بيانگر اين موضوع مهم است كه دادگستري اسراييل از حكومت تاثير نمي پذيرد و «سوء استفاده از قدرت» در نظام سیاسی اسراییل یک امر غیر قانونی به شمار می رود.نمونه دوم)رسيدگي به پرونده اهود اولمرت در مورد فساد مالي و اداري كه بازهم نشانگر شفافيت در سيستم اسراييل و نیز بازتاب دهنده ماهیت شفاف نظام اداری/سیاسی اسراییل است.نمونه سوم)تظاهرات عليه دولت و نخست وزير اسراييل،دولت اسراييل هيچگاه به بهانه نزاع با فلسطين يا لبنان از برگزاري تظاهرات ضد دولتي جلوگيري نكرده است ،مورد آخر آن تظاهرات معترضان به بنيامين نتانياهو در مقابل خانه وي است، مطمئنا اگر چنين تظاهراتي در ايران برگزار مي شد و مردم معترض در مقابل محل اقامت رهبر جمهوري اسلامي تظاهرات مي كردند با شليك مستقيم گلوله سربازان و مامورين محافظ بيت رهبري مواجه مي شدند.نظام سياسي اسراييل هرگز روندهاي دمكراتيك را رها نكرده ضمن آن که رسانه های اسراییلی دائم به مدح و ثنای حکومت نمی پردازند و درگيري مداومش با حزب الله لبنان و حماس در غزه باعث نشده «حاكميت پارلمان»،«تكثر احزاب سياسي»،«آزادي رسانه ها»،«آزادي اجتماعات» و توجه به«رشد علمي و اقتصادی» در آن كشور متوقف شود و دولت آن كشور به بهانه جنگ و درگيري،آزادي شهروندان و رقابت هاي سياسي را تعطيل نكرده است در حالی که حکومتی مانند سوریه با وجود داشتن ثبات نسبی در برابر اعتراض مردم اقدام به کشتار و خونریزی می کند و یک نشریه منتقد را هم تحمل نمی کند.جا دارد در كنار پرداختن به نقاط منفی و برخي سياستهاي غلط و افراطي سياستمداران اسراييل از «تحمل پذيري» دولتمردان اسراييلي در برخورد با مخالفان هم سخن گفته شود.«آزادی برای تظاهرات ضد دولتي» و «دادگستري مستقل» در گستره وسيعي از خاورميانه تنها يك آرزو براي شهروندان آن است در حالي كه اين موارد مهم در اسراييل محقق شده است.حتا حکومت ترکیه هم با وجود یک دولت لائیک و فضای نسبتا باز اجتماعی در پاره ای موارد در شاخص های دمکراسی از اسراییل عقب تر است.کوروش از تهران |
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر