سایت "دیپلمااسی ایران": پس از عراق نوبت به خلیج فارس می رسد؟ دو هفته پس از سخنرانی باراک اوباما در شب کشته شدن معمر قذافی رهبر سابق لیبی و خبردادن از عقب نشینی کامل نیروهای امریکایی از عراق تا پایان سال جاری میلادی، موجی از اما و اگرها در این خصوص به راه افتاده است. نیویورک تایمز در نگاهی به این داستان می نویسد:
استراتژی باراک اوباما پس از خروج از عراق افزودن بر حضور نظامی در منطقه خلیج فارس است. بر اساس این برنامه ریزی که به تایید برخی دیپلمات های امریکایی هم رسیده است این حضور نظامی در کشوری مانند کویت پررنگ تر از سایر کشورها خواهد بود. گفته می شود که مبارزه با قدرت گیری ایران در منطقه و جلوگیری از سقوط عراق در دام نابسامانی از جمله اهداف این جایگزینی نیروها است. پایان ماه دسامبر آغاز عقب نشینی نیروهای امریکایی از عراق است. پایان دادن به جنگ در عراق از اصلی ترین وعده های اوباما در جریان رقابت های انتخاباتی سال 2008 میلادی بود. با اینهمه نه تنها برخی از ژنرال های ارتش که تعدادی از رهبران کشورهای همسایه هم نگران این عقب نشینی کامل هستند. اصلی ترین بهانه مخالفان این عقب نشینی این است که عراق پس از وداع نیروهای امریکایی از عهده تامین امنیت خود برنمی آید. در این فضا امریکایی ها به دنبال جایگزینی برای نزدیک ماندن به عراق برای روز مبادا هستند.
یکی از این جایگزین ها افزایش نیرو در کویت است و دیگری هم فروش تسلیحات و تجهیزات دریانوردی به کشورهای دوست واشنگتن در حاشیه خلیج فارس. امریکایی ها از ترس ایران و قدرت گرفتن این کشور در منطقه پس از ترک عراق به دنبال بهبود رابطه خود با کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس هم هستند: عربستان سعودی ، کویت، بحرین، قطر، عمان و امارات متحده عربی در زمره این گروه هستند. با وجود انکه ایالات متحده در حال حاضر داد و ستد نظامی خوبی با تمام این کشورها دارد اما پنتاگون و وزارت امور خارجه امریکا تلاش می کنند این رابطه را معماری جدیدی ببخشند.
بر اساس این طرح همکاری های نظامی؛ دریایی و سیاسی امریکا با هرکدام از این کشورها گسترش می یابد. تعداد نیروهای امریکایی حاضر در پایگاه کویت هنوز مورد مناقشه است.
در بخش دیگری از این استراتژی افزایش همکاری ها با عربستان سعودی نهفته است. ریاض به دنبال افزایش قدرت نظامی و سیاسی خود در منطقه است. همکاری میان کشورهای عربی با غرب و امریکا در زمان حمله ناتو به لیبی عیان شد. قطر و امارات متحده عربی نیروهای خود را به کمک اروپایی ها در لیبی فرستادند. بحرین و امارات هر دو در افغانستان هم نیرو دارند. ریاض هم برای کمک به دولت منامه در راستای سرکوب اعتراض های مردمی به این کشور نیرو اعزام کرد.امریکا پیش نویس طرح همکاری های بیشتر با شورای همکاری خلیج فارس را مهیا کرده که برای عملی شدن به رای مثبت شورا نیاز دارد. این اعضا در ماه دسامبر در ریاض دور هم جمع می شوند تا در این خصوص تصمیم گیری کنند.
در این میان ایران اصلی ترین بحث در این پرونده است. هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه ایالات متحده در این خصوص گفت: ما به حضور کیفی خود در منطقه ادامه می دهیم. حضوری که به معنای ادامه تعهد ما به عراق و آینده منطقه است. منطقه ای که باید از شر دخالت های خارجی رها شده و به دموکراسی برسد.
استراتژی باراک اوباما پس از خروج از عراق افزودن بر حضور نظامی در منطقه خلیج فارس است. بر اساس این برنامه ریزی که به تایید برخی دیپلمات های امریکایی هم رسیده است این حضور نظامی در کشوری مانند کویت پررنگ تر از سایر کشورها خواهد بود. گفته می شود که مبارزه با قدرت گیری ایران در منطقه و جلوگیری از سقوط عراق در دام نابسامانی از جمله اهداف این جایگزینی نیروها است. پایان ماه دسامبر آغاز عقب نشینی نیروهای امریکایی از عراق است. پایان دادن به جنگ در عراق از اصلی ترین وعده های اوباما در جریان رقابت های انتخاباتی سال 2008 میلادی بود. با اینهمه نه تنها برخی از ژنرال های ارتش که تعدادی از رهبران کشورهای همسایه هم نگران این عقب نشینی کامل هستند. اصلی ترین بهانه مخالفان این عقب نشینی این است که عراق پس از وداع نیروهای امریکایی از عهده تامین امنیت خود برنمی آید. در این فضا امریکایی ها به دنبال جایگزینی برای نزدیک ماندن به عراق برای روز مبادا هستند.
یکی از این جایگزین ها افزایش نیرو در کویت است و دیگری هم فروش تسلیحات و تجهیزات دریانوردی به کشورهای دوست واشنگتن در حاشیه خلیج فارس. امریکایی ها از ترس ایران و قدرت گرفتن این کشور در منطقه پس از ترک عراق به دنبال بهبود رابطه خود با کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس هم هستند: عربستان سعودی ، کویت، بحرین، قطر، عمان و امارات متحده عربی در زمره این گروه هستند. با وجود انکه ایالات متحده در حال حاضر داد و ستد نظامی خوبی با تمام این کشورها دارد اما پنتاگون و وزارت امور خارجه امریکا تلاش می کنند این رابطه را معماری جدیدی ببخشند.
بر اساس این طرح همکاری های نظامی؛ دریایی و سیاسی امریکا با هرکدام از این کشورها گسترش می یابد. تعداد نیروهای امریکایی حاضر در پایگاه کویت هنوز مورد مناقشه است.
در بخش دیگری از این استراتژی افزایش همکاری ها با عربستان سعودی نهفته است. ریاض به دنبال افزایش قدرت نظامی و سیاسی خود در منطقه است. همکاری میان کشورهای عربی با غرب و امریکا در زمان حمله ناتو به لیبی عیان شد. قطر و امارات متحده عربی نیروهای خود را به کمک اروپایی ها در لیبی فرستادند. بحرین و امارات هر دو در افغانستان هم نیرو دارند. ریاض هم برای کمک به دولت منامه در راستای سرکوب اعتراض های مردمی به این کشور نیرو اعزام کرد.امریکا پیش نویس طرح همکاری های بیشتر با شورای همکاری خلیج فارس را مهیا کرده که برای عملی شدن به رای مثبت شورا نیاز دارد. این اعضا در ماه دسامبر در ریاض دور هم جمع می شوند تا در این خصوص تصمیم گیری کنند.
در این میان ایران اصلی ترین بحث در این پرونده است. هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه ایالات متحده در این خصوص گفت: ما به حضور کیفی خود در منطقه ادامه می دهیم. حضوری که به معنای ادامه تعهد ما به عراق و آینده منطقه است. منطقه ای که باید از شر دخالت های خارجی رها شده و به دموکراسی برسد.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر