یک مقدمەی اجمالی: مدت اندکی پس از پیروزی انقلاب در، دولت موقت زیر نظر آیت اللە خمینی و شورای انقلاب تشکیل گردید. در حالی کە حکومت تازە برسر کار آمدە از پشتیبانی قوی مردمی در اکثر مناطق ایران برخوردار بود، در کردستان اما جریان بگونەای دیگر پیش می رفت. در این مدت کردستان ایران عملا از سوی نیروها و احزاب فعال در منطقە ادارە می شد و گرچە نیروهای دولتی هنوز در پادگان ها حضور داشتند؛ دولت مرکزی اما هنوز نتوانستە بود کنترل خویش را بر این منطقە اعمال نماید. شهرها زیر نظر شوراهای شهر ادارە می گشت.
احزاب سیاسی کورد مانند کوملە و حزب دمکرات کردستان ایران خواهان خودمختاری برای کردستان و ادارەی امر منطقە بە وسیلەی نیروهای محلی بودند. و در این راستا مذاکراتی میان نیروهای سیاسی کورد انجام گرفتە بود. هیات های طرفین میان کردستان-تهران در رفت و آمد بودند تا بلکە بتوانند بە راە حلی دست یابند.
در هر صورت مذاکرات طرفین بە بن بست رسید و در نتیجە با فرمان جهاد آیت اللە خمینی در تاریخ ٢٧ مردادماە ١٣٥٨ علیە نیروهای فعال در منطقە، رویدادها و مناسبات دولت مرکزی با کردستان وارد فاز نوینی شد. خمینی بە نیروهای زمینی، هوایی و دریایی دستور داد تا "غائلەی کردستان" را خاتمە دهند و بدین ترتیب جنگی درگرفت کە عواقب ناگواری، بە لحاظ انسانی و لحاظ اقتصادی، برجای گذاشت.
در کردستان مردم آقای بنی صدر را با جملەی معروفش می شناسند: "تا سرکوبی غائله کردستان پوتین ها را از پا در نیاورید"، وی اما طی یک مصاحبە با سایت "مرکز اسناد حقوق بشر ایران"، ضمن رد چنین بیانی، آنرا "دروغ پراکنی" خواند.
اینک پس از بیش از سە دهە، طرفین درگیر روایت متفاوتی از رخدادهای گذشتە دارند. آنان همدیگر را بە پیشدستی در آغاز جنگ متهم می کنند. دولت نیروهای سیاسی کورد را بە تماس و دریافت همکاری لجستیکی و مالی با کشورهای بیگانە متهم می کند. در مقابل احزاب کرد، دولت را بە جنگ افروزی، نقض حقوق بشر و جنایات جنگی متهم می نمایند.
در این میان مصاحبە "مرکز اسناد حقوق بشر ایران" با آقای ابوالحسن بنی صدر پیرامون صدور فرمان حملە بە کردستان، اتفاقات آن دورە و نقطەنظرات وی، بە منزلەی گشودن مجدد پروندەی مذکور بود.
بە منظور شناخت دیدگاە طرف متقابل، مصاحبەای با آقای "حسن شرفی"، معاون دبیرکل و سخنگوی حزب دمکرات کردستان ایران مصاحبەای انجام گرفتە است. بە امید اینکە بتواند باب بحث و گفتگو را بیشتری را در این زمینە بگشاید.
سیامک حیدری
siamak_hd@yahoo.com
***********************************طی مصاحبەای کە آقای بنی صدر با "مرکز اسناد حقوق بشر ایران" انجام دادە است، جنایات و نقض حقوق بشر را در سال های ١٣٥٨ بە بعد را بە گردن آیت اللە خالخالی، رئیس دادگاە انقلاب اسلامی می اندازد. شما نقش وی را بە عنوان رئیس جمهور وقت ایران در سرکوب های پس از پیروزی انقلاب را در کردستان چگونە ارزیانی می کنید؟
حسن شرفی: اینکه خلخالی به عنوان مجری اعدامهای فرزندان ملت کورد در کردستان ایران نقش اساسی داشته است بر همه عیان است و ایشان نیز در سالهای پایانی عمر و طی مصاحبه هائی که انجام داده اظهار و اعلام داشتە که تمامی این کارها را به دستور شخص خمینی انجام داده است. البته اعدام و کشتار فرزندان ملت کورد حتی در سالهای ٥٧ و ١٣٥٨تنها به جنایات انجام گرفته از سوی خلخالی محدود نمیشود و نهادها و نیروها و مزدوران رژیم به انواع مختلف در قتل عام و کشتار مردم دست داشته اند. اما اینکه آقای بنی صدر، بعنوان رئیس جمهور رژیم در آنزمان، چه موضعی داشته، موید یا منتقد، چیزی از این امر نمی کاهد که ایشان عضوی از اعضای موثر این رژیم بوده است؛ حتی چنانچه با انجام گرفتن برخی از این جنایات علیه ملت کورد مخالف بوده باشد آنگونه که اینک خود اظهار میدارد.
ابوالحسن بنی صدر
در همان ابتدای مصاحبە، آقای ابوالحسن بنی صدر، ضمن انتقاد از فرمان جهاد از طرف آیت اللە خمینی، معتقد است کە "در آنجا [کردستان] یک جنگی بوده و کسی نمی تواند نسبت به کسانی که این جنگ را راه انداختند چشمش را ببندد و بگوید که حقشان بوده این جنگ را راه بیندازند." جنگی کە آقای بنی صدر بە آن اشارە می کنند؛ دقیقا چرا، چگونە و کجا آغاز شد؟ اگر حرف ایشان درست باشد، پیشدستی احزاب سیاسی کورد را در راە انداختن جنگ چگونە توصیح می دهید؟
حسن شرفی: از دیدگاه ملت کورد نه جنگی در کار بود نه خواستی برای جنگ. تمام هم و تلاش احزاب موثر کورد و مردم کردستان این بود که خواستهای ملت کورد در چهارچوب ایران به شیوه ای مسالمت آمیز تأمین گردند، در این مورد اسنادی وجود دارد که در جزوه ای تحت عنوان تلاش در راه تفاهم که از سوی حزب دمکرات کردستان ایران انتشار یافته است نشان میدهد که ملت کورد و حزب دمکرات کردستان ایران تا چه اندازه ای تلاش نموده اند که مانع از حمله نظامی رژیم به کردستان گردند و طریق مسالمت آمیز و شیوه ی آشتی جویانه را در پیش گرفتەاند. لیکن از خواست دمکراسی و خودموختاری عدول نکردند. ماهیت جمهوری اسلامی که این مسائل و مفاهیم را بر نمیتافت تلاش کرد که صدای دمکراسی خواهی و خودموختاری طلبی ملت کورد را با زور سرنیزه و آتش سلاحهای ویرانگر خفه نماید، این موجب شد که کردستان هم محاصره اقتصادی و هم مورد یورش نیروهای نظامی رژیم قرار گیرد. این تهاجم نظامی بگونه ای شدید و وسیع صورت گرفت که به دستور خمینی چنین وظیفه ای همه نیروهای هوای، زمینی و حتی دریائی! رژیم را شامل میشد.
کوتاه سخن اینکه هرچه احزاب و مردم کردستان از جنگ پرهیز میکردند رژیم مصمم تر بر طبل جنگ میکوبید و برای ملت کورد راهی جز دفاع از خود باقی نگذاشت. و در این شرایط نیز همواره حزب دمکرات کردستان ایران اعلام کرده است که مسأله کردستان راه حل نظامی ندارد.
اعدام دستەجمعی در کردستان
آقای بنی صدر در همین مصاحبە بە یک روحانی کورد بە نام "حسن امینی" اشارە کردە اند کە گویا نقش مشاور آیت اللە، خمینی، دادن اطلاعات مربوط بە کردستان بە وی را داشتە است. همچنین( طبق گفتەهای آقای بنی صدر) ایشان آقای خمینی را برای حملە بە کردستان "برانگیختە" است. آقای امینی کیست و چە نقشی در رویدادهای پس از انقلاب در منطقەی کردستان داشت؟
حسن شرفی: در اینکه در کردستان یا خارج از آن چه کسانی نقش مشاور خمینی را ایفا کرده اند نمیتوان با قاطعیت اظهار نظر کرد؛ لیکن مسلما بدخواهان ملت کورد و حقوق مشروع آن در تقویت آتش افروزی در کردستان در حد خود موثر بوده اند، لیکن نباید فراموش کرد که اگر شخص خمینی و همفکرانش اندک انعطافی نسبت به ملت کورد و خواستهایش را داشتند دستور حمله به کردستان و فرمان جهاد علیه ملت مسلمان کرد صادر نمی شد. شخص مورد پرسش شما را نمیشناسم و خمینی هم در صدور فرمان حمله و جهاد علیه ملت با تفکراتی که داشت نیازی به برانگیختن از سوی دیگران نداشت.
آقای بنی صدر گفتەاند کە طرح ٦ مادەای کە بە ابتکار حزب دمکرات کردستان ایران آمدە شدە بود، از طرف شورای انقلاب "تصویب" شدە و وی آنرا اعلام کردە بودە است. همچنین آقای بنی صدر گفتەاند: خودمختاری بهانه آنها بود و در اصل چیز دیگری می خواستند جنگ خود را راه انداختند." در فاصلەی زمانی تقدیم طرح ٦ مادەای تا شروع جنگ چە اتفاقاتی افتاد؟
حسن شرفی: طرح شش ماده ای حزب دمکرات کردستان ایران درست در جهت حل مسأله کردستان از طریق مسالمت و به هدف جلوگیری از حمله نظامی رژیم به کردستان آماده و ارائه شده بود. لیکن چون ماهیت رژیم چنین خواستهای ابتدائی برای یک ملت تحت ستم را برنمیتافت انعطاف پذیرترین پیشنهادات را هم مدنظر قرار نمیداد. شورای انقلاب هم هرگز طرح خودموختاری برای کردستان را تصویب نکرد. و هیچ سندی حتی در مجموعه اسناد مربوط به مصوبات شورای انقلاب آنزمان وجود ندارد که چنین ادعائی را اثبات نماید.
در همان مصاحبە آقای بنی صدر ضمن متهم کردن نیروهای سیاسی کردستان بە "دروغ گویی" می گوید کە وی این فرمان معروف را کە "چکمەهایتان را درنیاورید تا غائلەی کردستان پایان یابد" را اصلا صادر نکردە و چنین حرفی نزدە است. اگر چنین است پس این جملە چگونە در کردستان بر سر زبان ها افتاد؟ چە کسی چنین فرمانی را صادر کرد؟
حسن شرفی: آقای بنی صدر انکار نمیکند که چنین فرمانی را داده است؛ لیکن امروزه در این مورد بگونەای اظهار میدارد که گویا چند نفر وابسته به رژیم به اسارت در آمده اند که بە قول ایشان به گروگان گرفته شده اند و ایشان چنین فرمانی را با هدف آزادی این افراد صادر کرده است. این اظهارات اخیرشان حتی اگر نفی توجیه این فرمان باشد، نشان از ناشایسته بودن چنین فرمانی دارد و انکار آن اگر بە معنی قبول نادرست بودن چنین فرمانی در مورد کردستان باشد نمیتواند امر مثبتی تلقی نگردد.
در جواب یکی از پرسش ها، آقای بنی صدر ضمن متهم کردن حزب دمکرات کردستان ایران و کوملە بە "بازیچە صدام" اظهار داشتەاند کە پس از تصویب خودمختاری از طرف دولت، کومەلە و دمکرات "به ستون ارتش که از سنندج رد می شد اینها حمله کردند" و در ادامەی همان سوال گفتەاند: "روزهای اول انقلاب اینها در سنندج برخورد مسلحانه کردند و ژاندارمری را خلع سلاح کردند و به ستاد ارتش حمله کردند". شما بە مثابەی احزاب فعال کرد در آنزمان، آن رویداد را چگونە تشریح می کنید؟
حسن شرفی: متهم کردن آزادیخوان ایران به وابسته بودن به خارج در رژیم جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تاکنون بعنوان یک ابزار سرکوب بکار گرفته شده است؛ نه تنها در مورد کردستان، بلکە در سراسر ایران و حتی شخص آقای بنی صدر از چنین اتهامهایی مبری نبوده است و اینک آقایان موسوی و کروبی با چنین اتهامی روبرو هستند. در مورد جنگ باید گفت کە جنگ را طرفی آغاز میکند که دستور حمله ی نظامی صادر میکند و نه طرفی که با دست خالی ناچار از دفاع از موجودیت خود شده است. همانطور که قبلا هم اشاره کردم شورای انقلاب هرگز خودموختاری برای کردستان را تصویب نکرد. در مورد خلع سلاح چند مرکز نظامی رژیم سابق در اوایل انقلاب امری سراسری در ایران بود. چرا باید در دیگر نقاط ایران این امر انقلابی و در کردستان ضد انقلابی تلقی گردد؟ مضافا اینکه این مراکز نظامی در دوره زمامداری شاه و هم در حاکمیت جمهوری اسلامی حتی در ماههای بعد از پیروزی انقلاب از مراکز سرکوب مردم کردستان بودند.
بە نظر وی، جنگی کە در کردستان بە راە افتاد "به خودمختاری مطلقا ربط نداشت" و "در اصل چیز دیگری" می خواستید". خوب شما دقیقا در آن برهەی زمانی برای کردستان چی می خواستید؟
حسن شرفی: حمله ای که از سوی رژیم به کردستان صورت گرفت اساسا با هدف خفه کردن صدای دمکراسی خواهی و خودموختاری طلبی ملت کورد در کردستان ایران بود و ملت کورد و احزاب سیاسی کورد خواستشان همین حقوق مشروع خود بود. آیا معقول است ملتی تحت ستم جز خواستهای مشروع خود به چیزی دیگر آنهم جنگ بیاندیشند؟ جنگی نابرابر. تنها جرم ملت کورد از ابتدا تاکنون تسلیم ناپذیری است در برابر رژیم جمهوری اسلامی ایران.
آقای خلخالی در شهرهای کردستان مثل پاوە، سنندج و سقز افراد بسیاری را بدون محاکمە اعدام کرد. همانطور کە آقای بنی صدر در مصاحبە اشارە کردەاند، علاوە بر آن در روستاهای "قارنا" و قلاتان" هم جنایات جنگی صورت گرفت؛ ولی با وجود آن چرا هرگز دادگاهی پیرامون نقض حقوق بشر در آن برهەی زمانی نە در ایران و نە در خارج از کشور تشکیل نشدە است؟ شما در این راستا چە کار کردەاید؟
حسن شرفی: خلخالی تنها در پاوه، سنندج و سقز نبود که به اعدام افراد زیادی از فرزندان ملت اقدام کرد و جنایت آفرید، بلکه در مهاباد طی پرسش و پاسخ چند دقیقه ایی ٥٩ جوان این شهر را یک شبه اعدام نمود. در بسیاری از شهرهای کردستان همین جنایات تکرار شدند. کشتار گروهی مردم هم تنها به قارناو قلاتان محدود نمیشود. لیکن در ایران و تحت حاکمیت جمهوری اسلامی مگر امکان دادگاهی برای نقض حقوق بشر در شرایطی که همه این نقض های حقوق بشری از سوی خود رژیم صورت میگیرد، وجود دارد؟ نه تنها این بلکه جانیان، تیروریستها و ناقضان حقوق بشر از امتیازات ویژه ای از سوی رژیم برخوردار میگردند و مدراج بالای حکومتی در انتظارشان است. در خارج از کشور هم به هر دلیلی تاکنون چنین امری صورت نگرفته است. گو اینکه تلاش بمنظور افشای این جنایات همواره از سوی حزب دمکرات کردستان ایران ادامه داشته است.
لینک مصاحبەی مرکز اسناد حقوق بشر ایران با آقای بنی صدر
احزاب سیاسی کورد مانند کوملە و حزب دمکرات کردستان ایران خواهان خودمختاری برای کردستان و ادارەی امر منطقە بە وسیلەی نیروهای محلی بودند. و در این راستا مذاکراتی میان نیروهای سیاسی کورد انجام گرفتە بود. هیات های طرفین میان کردستان-تهران در رفت و آمد بودند تا بلکە بتوانند بە راە حلی دست یابند.
در هر صورت مذاکرات طرفین بە بن بست رسید و در نتیجە با فرمان جهاد آیت اللە خمینی در تاریخ ٢٧ مردادماە ١٣٥٨ علیە نیروهای فعال در منطقە، رویدادها و مناسبات دولت مرکزی با کردستان وارد فاز نوینی شد. خمینی بە نیروهای زمینی، هوایی و دریایی دستور داد تا "غائلەی کردستان" را خاتمە دهند و بدین ترتیب جنگی درگرفت کە عواقب ناگواری، بە لحاظ انسانی و لحاظ اقتصادی، برجای گذاشت.
در کردستان مردم آقای بنی صدر را با جملەی معروفش می شناسند: "تا سرکوبی غائله کردستان پوتین ها را از پا در نیاورید"، وی اما طی یک مصاحبە با سایت "مرکز اسناد حقوق بشر ایران"، ضمن رد چنین بیانی، آنرا "دروغ پراکنی" خواند.
اینک پس از بیش از سە دهە، طرفین درگیر روایت متفاوتی از رخدادهای گذشتە دارند. آنان همدیگر را بە پیشدستی در آغاز جنگ متهم می کنند. دولت نیروهای سیاسی کورد را بە تماس و دریافت همکاری لجستیکی و مالی با کشورهای بیگانە متهم می کند. در مقابل احزاب کرد، دولت را بە جنگ افروزی، نقض حقوق بشر و جنایات جنگی متهم می نمایند.
در این میان مصاحبە "مرکز اسناد حقوق بشر ایران" با آقای ابوالحسن بنی صدر پیرامون صدور فرمان حملە بە کردستان، اتفاقات آن دورە و نقطەنظرات وی، بە منزلەی گشودن مجدد پروندەی مذکور بود.
بە منظور شناخت دیدگاە طرف متقابل، مصاحبەای با آقای "حسن شرفی"، معاون دبیرکل و سخنگوی حزب دمکرات کردستان ایران مصاحبەای انجام گرفتە است. بە امید اینکە بتواند باب بحث و گفتگو را بیشتری را در این زمینە بگشاید.
سیامک حیدری
siamak_hd@yahoo.com
***********************************طی مصاحبەای کە آقای بنی صدر با "مرکز اسناد حقوق بشر ایران" انجام دادە است، جنایات و نقض حقوق بشر را در سال های ١٣٥٨ بە بعد را بە گردن آیت اللە خالخالی، رئیس دادگاە انقلاب اسلامی می اندازد. شما نقش وی را بە عنوان رئیس جمهور وقت ایران در سرکوب های پس از پیروزی انقلاب را در کردستان چگونە ارزیانی می کنید؟
حسن شرفی: اینکه خلخالی به عنوان مجری اعدامهای فرزندان ملت کورد در کردستان ایران نقش اساسی داشته است بر همه عیان است و ایشان نیز در سالهای پایانی عمر و طی مصاحبه هائی که انجام داده اظهار و اعلام داشتە که تمامی این کارها را به دستور شخص خمینی انجام داده است. البته اعدام و کشتار فرزندان ملت کورد حتی در سالهای ٥٧ و ١٣٥٨تنها به جنایات انجام گرفته از سوی خلخالی محدود نمیشود و نهادها و نیروها و مزدوران رژیم به انواع مختلف در قتل عام و کشتار مردم دست داشته اند. اما اینکه آقای بنی صدر، بعنوان رئیس جمهور رژیم در آنزمان، چه موضعی داشته، موید یا منتقد، چیزی از این امر نمی کاهد که ایشان عضوی از اعضای موثر این رژیم بوده است؛ حتی چنانچه با انجام گرفتن برخی از این جنایات علیه ملت کورد مخالف بوده باشد آنگونه که اینک خود اظهار میدارد.
ابوالحسن بنی صدر
در همان ابتدای مصاحبە، آقای ابوالحسن بنی صدر، ضمن انتقاد از فرمان جهاد از طرف آیت اللە خمینی، معتقد است کە "در آنجا [کردستان] یک جنگی بوده و کسی نمی تواند نسبت به کسانی که این جنگ را راه انداختند چشمش را ببندد و بگوید که حقشان بوده این جنگ را راه بیندازند." جنگی کە آقای بنی صدر بە آن اشارە می کنند؛ دقیقا چرا، چگونە و کجا آغاز شد؟ اگر حرف ایشان درست باشد، پیشدستی احزاب سیاسی کورد را در راە انداختن جنگ چگونە توصیح می دهید؟
حسن شرفی: از دیدگاه ملت کورد نه جنگی در کار بود نه خواستی برای جنگ. تمام هم و تلاش احزاب موثر کورد و مردم کردستان این بود که خواستهای ملت کورد در چهارچوب ایران به شیوه ای مسالمت آمیز تأمین گردند، در این مورد اسنادی وجود دارد که در جزوه ای تحت عنوان تلاش در راه تفاهم که از سوی حزب دمکرات کردستان ایران انتشار یافته است نشان میدهد که ملت کورد و حزب دمکرات کردستان ایران تا چه اندازه ای تلاش نموده اند که مانع از حمله نظامی رژیم به کردستان گردند و طریق مسالمت آمیز و شیوه ی آشتی جویانه را در پیش گرفتەاند. لیکن از خواست دمکراسی و خودموختاری عدول نکردند. ماهیت جمهوری اسلامی که این مسائل و مفاهیم را بر نمیتافت تلاش کرد که صدای دمکراسی خواهی و خودموختاری طلبی ملت کورد را با زور سرنیزه و آتش سلاحهای ویرانگر خفه نماید، این موجب شد که کردستان هم محاصره اقتصادی و هم مورد یورش نیروهای نظامی رژیم قرار گیرد. این تهاجم نظامی بگونه ای شدید و وسیع صورت گرفت که به دستور خمینی چنین وظیفه ای همه نیروهای هوای، زمینی و حتی دریائی! رژیم را شامل میشد.
" این تهاجم نظامی بگونه ای شدید و وسیع صورت گرفت که به دستور خمینی چنین وظیفه ای همه نیروهای هوای، زمینی و حتی دریائی! رژیم را شامل میشد. "جنگ ابتدا در پاوه، سنندج و سریعا همه مناطق کردنشین را در بر گرفت و این نیروها نه تنها با فرمان نظامی بلکه حسب امر خمینی بعنوان جهاد و جنگ با کفار با بیرحمی هرچه تمامتر نسبت به کردستان و مردم کردستان عمل کردند.
کوتاه سخن اینکه هرچه احزاب و مردم کردستان از جنگ پرهیز میکردند رژیم مصمم تر بر طبل جنگ میکوبید و برای ملت کورد راهی جز دفاع از خود باقی نگذاشت. و در این شرایط نیز همواره حزب دمکرات کردستان ایران اعلام کرده است که مسأله کردستان راه حل نظامی ندارد.
اعدام دستەجمعی در کردستان
آقای بنی صدر در همین مصاحبە بە یک روحانی کورد بە نام "حسن امینی" اشارە کردە اند کە گویا نقش مشاور آیت اللە، خمینی، دادن اطلاعات مربوط بە کردستان بە وی را داشتە است. همچنین( طبق گفتەهای آقای بنی صدر) ایشان آقای خمینی را برای حملە بە کردستان "برانگیختە" است. آقای امینی کیست و چە نقشی در رویدادهای پس از انقلاب در منطقەی کردستان داشت؟
حسن شرفی: در اینکه در کردستان یا خارج از آن چه کسانی نقش مشاور خمینی را ایفا کرده اند نمیتوان با قاطعیت اظهار نظر کرد؛ لیکن مسلما بدخواهان ملت کورد و حقوق مشروع آن در تقویت آتش افروزی در کردستان در حد خود موثر بوده اند، لیکن نباید فراموش کرد که اگر شخص خمینی و همفکرانش اندک انعطافی نسبت به ملت کورد و خواستهایش را داشتند دستور حمله به کردستان و فرمان جهاد علیه ملت مسلمان کرد صادر نمی شد. شخص مورد پرسش شما را نمیشناسم و خمینی هم در صدور فرمان حمله و جهاد علیه ملت با تفکراتی که داشت نیازی به برانگیختن از سوی دیگران نداشت.
آقای بنی صدر گفتەاند کە طرح ٦ مادەای کە بە ابتکار حزب دمکرات کردستان ایران آمدە شدە بود، از طرف شورای انقلاب "تصویب" شدە و وی آنرا اعلام کردە بودە است. همچنین آقای بنی صدر گفتەاند: خودمختاری بهانه آنها بود و در اصل چیز دیگری می خواستند جنگ خود را راه انداختند." در فاصلەی زمانی تقدیم طرح ٦ مادەای تا شروع جنگ چە اتفاقاتی افتاد؟
حسن شرفی: طرح شش ماده ای حزب دمکرات کردستان ایران درست در جهت حل مسأله کردستان از طریق مسالمت و به هدف جلوگیری از حمله نظامی رژیم به کردستان آماده و ارائه شده بود. لیکن چون ماهیت رژیم چنین خواستهای ابتدائی برای یک ملت تحت ستم را برنمیتافت انعطاف پذیرترین پیشنهادات را هم مدنظر قرار نمیداد. شورای انقلاب هم هرگز طرح خودموختاری برای کردستان را تصویب نکرد. و هیچ سندی حتی در مجموعه اسناد مربوط به مصوبات شورای انقلاب آنزمان وجود ندارد که چنین ادعائی را اثبات نماید.
" شورای انقلاب هم هرگز طرح خودموختاری برای کردستان را تصویب نکرد. و هیچ سندی حتی در مجموعه اسناد مربوط به مصوبات شورای انقلاب آنزمان وجود ندارد که چنین ادعائی را اثبات نماید
"
در همان مصاحبە آقای بنی صدر ضمن متهم کردن نیروهای سیاسی کردستان بە "دروغ گویی" می گوید کە وی این فرمان معروف را کە "چکمەهایتان را درنیاورید تا غائلەی کردستان پایان یابد" را اصلا صادر نکردە و چنین حرفی نزدە است. اگر چنین است پس این جملە چگونە در کردستان بر سر زبان ها افتاد؟ چە کسی چنین فرمانی را صادر کرد؟
حسن شرفی: آقای بنی صدر انکار نمیکند که چنین فرمانی را داده است؛ لیکن امروزه در این مورد بگونەای اظهار میدارد که گویا چند نفر وابسته به رژیم به اسارت در آمده اند که بە قول ایشان به گروگان گرفته شده اند و ایشان چنین فرمانی را با هدف آزادی این افراد صادر کرده است. این اظهارات اخیرشان حتی اگر نفی توجیه این فرمان باشد، نشان از ناشایسته بودن چنین فرمانی دارد و انکار آن اگر بە معنی قبول نادرست بودن چنین فرمانی در مورد کردستان باشد نمیتواند امر مثبتی تلقی نگردد.
در جواب یکی از پرسش ها، آقای بنی صدر ضمن متهم کردن حزب دمکرات کردستان ایران و کوملە بە "بازیچە صدام" اظهار داشتەاند کە پس از تصویب خودمختاری از طرف دولت، کومەلە و دمکرات "به ستون ارتش که از سنندج رد می شد اینها حمله کردند" و در ادامەی همان سوال گفتەاند: "روزهای اول انقلاب اینها در سنندج برخورد مسلحانه کردند و ژاندارمری را خلع سلاح کردند و به ستاد ارتش حمله کردند". شما بە مثابەی احزاب فعال کرد در آنزمان، آن رویداد را چگونە تشریح می کنید؟
حسن شرفی: متهم کردن آزادیخوان ایران به وابسته بودن به خارج در رژیم جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تاکنون بعنوان یک ابزار سرکوب بکار گرفته شده است؛ نه تنها در مورد کردستان، بلکە در سراسر ایران و حتی شخص آقای بنی صدر از چنین اتهامهایی مبری نبوده است و اینک آقایان موسوی و کروبی با چنین اتهامی روبرو هستند. در مورد جنگ باید گفت کە جنگ را طرفی آغاز میکند که دستور حمله ی نظامی صادر میکند و نه طرفی که با دست خالی ناچار از دفاع از موجودیت خود شده است. همانطور که قبلا هم اشاره کردم شورای انقلاب هرگز خودموختاری برای کردستان را تصویب نکرد. در مورد خلع سلاح چند مرکز نظامی رژیم سابق در اوایل انقلاب امری سراسری در ایران بود. چرا باید در دیگر نقاط ایران این امر انقلابی و در کردستان ضد انقلابی تلقی گردد؟ مضافا اینکه این مراکز نظامی در دوره زمامداری شاه و هم در حاکمیت جمهوری اسلامی حتی در ماههای بعد از پیروزی انقلاب از مراکز سرکوب مردم کردستان بودند.
بە نظر وی، جنگی کە در کردستان بە راە افتاد "به خودمختاری مطلقا ربط نداشت" و "در اصل چیز دیگری" می خواستید". خوب شما دقیقا در آن برهەی زمانی برای کردستان چی می خواستید؟
حسن شرفی: حمله ای که از سوی رژیم به کردستان صورت گرفت اساسا با هدف خفه کردن صدای دمکراسی خواهی و خودموختاری طلبی ملت کورد در کردستان ایران بود و ملت کورد و احزاب سیاسی کورد خواستشان همین حقوق مشروع خود بود. آیا معقول است ملتی تحت ستم جز خواستهای مشروع خود به چیزی دیگر آنهم جنگ بیاندیشند؟ جنگی نابرابر. تنها جرم ملت کورد از ابتدا تاکنون تسلیم ناپذیری است در برابر رژیم جمهوری اسلامی ایران.
آقای خلخالی در شهرهای کردستان مثل پاوە، سنندج و سقز افراد بسیاری را بدون محاکمە اعدام کرد. همانطور کە آقای بنی صدر در مصاحبە اشارە کردەاند، علاوە بر آن در روستاهای "قارنا" و قلاتان" هم جنایات جنگی صورت گرفت؛ ولی با وجود آن چرا هرگز دادگاهی پیرامون نقض حقوق بشر در آن برهەی زمانی نە در ایران و نە در خارج از کشور تشکیل نشدە است؟ شما در این راستا چە کار کردەاید؟
حسن شرفی: خلخالی تنها در پاوه، سنندج و سقز نبود که به اعدام افراد زیادی از فرزندان ملت اقدام کرد و جنایت آفرید، بلکه در مهاباد طی پرسش و پاسخ چند دقیقه ایی ٥٩ جوان این شهر را یک شبه اعدام نمود. در بسیاری از شهرهای کردستان همین جنایات تکرار شدند. کشتار گروهی مردم هم تنها به قارناو قلاتان محدود نمیشود. لیکن در ایران و تحت حاکمیت جمهوری اسلامی مگر امکان دادگاهی برای نقض حقوق بشر در شرایطی که همه این نقض های حقوق بشری از سوی خود رژیم صورت میگیرد، وجود دارد؟ نه تنها این بلکه جانیان، تیروریستها و ناقضان حقوق بشر از امتیازات ویژه ای از سوی رژیم برخوردار میگردند و مدراج بالای حکومتی در انتظارشان است. در خارج از کشور هم به هر دلیلی تاکنون چنین امری صورت نگرفته است. گو اینکه تلاش بمنظور افشای این جنایات همواره از سوی حزب دمکرات کردستان ایران ادامه داشته است.
لینک مصاحبەی مرکز اسناد حقوق بشر ایران با آقای بنی صدر
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر