نظامهای دیکتاتوری ما ؛


چگونه است که کشور ایران ، موطن بخشی از فرزانه ترین ابناء بشر و سرزمین مردمان سرافرازی که همواره تأثیر مثبت بر فرهنگ جهان داشته اند ، پس از سپری شدن یکصد سال تلاش بمنظور رسیدن به آزادی و حاکمیت ملّی ، باید کماکان در چاه عمیق و تاریک و هولناک استبداد زندانی باقی مانده ، و نظاره گر دستیابی کشورهای کوچک و بزرگ جهان به دموکراسی باشد؟ 
پس نتیجه اینهمه تلاش و از جان گذشتگی بکجا رفت؟

رضا بدیعی : در کشورهایی نظیر ایران ما ،که از منابع طبیعی و ذخائر سرشاری برخوردار است ، دو عامل : "دخالت خارجی" و "استبداد داخلی" همواره دست در دست هم عمل میکنند٠ عوامل خارجی همیشه خواهان حکومتهایی هستند که درآن مردم بر سرنوشت خویش حاکم نباشند تا دولتهای مستبد بتوانند قراردادهای یکطرفه تقدیم کنند٠ از سوی دیگر دولتهای مستبد داخلی نیز پیوسته در سرکوب شهروندان و آزادیخواهان جدیّت بخرج میدهند تا عوامل خارجی را خشنود نگهدارند٠٠٠٠
بدبختانه نظامهای حکومتی ما همیشه صوری بوده اند ، یعنی نظام مشروطه ما ، مشروطه واقعی نبود و نظام جمهوری ما هم ، جمهوری نیست٠ اینها هر دو از جمله نظامهای دیکتاتوری هستند که با چهره های مبّدل خود را نمایش میدهند٠٠٠