آفرینش گیتی و چگونگی خلقت از دید فردوسی در شاهنامه٠
داستان شگفت انگیز خلقت همواره از دو منظر مورد بررسی قرار گرفته شده :
اول - معتقدان به ادیان ابراهیمی که داستان آدم و حوا ، و اخراج از بهشت ، و خلقت گیتی در شش روز ، و استراحت در روز هفتم و.... را پذیرفتند . این داستان در کتب یهودی نوشته شده و محفوظ بود که بعدها توسط دیگر ادیان از جمله توسط دین اسلام کپی برداری شد٠٠٠
دوم - آنانکه آفرینش جهان و خلقت بشر را بر پایه خرد و از دید علمی قبول کردند. این نگاه عقلانی از سده پنجم قبل از میلاد ،تا آنجاییکه علم آنروزگاران ایجاب میکرد ، افکار فیلسوفان یونانی مانند انیوامندر ( Anaximander ) و سپس ارسطو را بخود مشغول کرده بود ، امّا تا روزگار چارلز داروین کسی این فکر را پالایش نداد و آنرا بصورت علمی بیان نکرد٠٠٠٠
روزگار فردوسی روزگار گسترش علم و معرفت بود. علمای بین المللی صاحب نظری مانند حکیم بیرونی ، و حکیم ابن سینا ، و حکیم رازی ، و ابو سهل مسیحی ، و محمدبن جریر طبری٠٠٠ از جمله خردمندان قرون سوم وچهارم بودند٠ ذهنیت آندوره کاملأ ذهنیت علمی بوده و نه دینی٠
جالب است که قریب هزار سال پیش ازین، فردوسی نگاهی کاملأ خردمندانه به آفرینش داشته٠٠٠ فردوسی کافر نبوده ولی آدم دینی و اسلامیست هم نبود ٠فردوسی همواره خرد را ستایش کرده و در حلقه خردمندان عصر خود جای داشت و اینچنین است داستان آفرینش گیتی و خلقت آدمیان در شاهنامه ٠٠٠
بهرام مشیری ، سرزمین جاوید ، ٢٥ دسامبر ٢٠١٣ ، (روز کریسمس)..
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر