چند لحظه همه ما خود را جای زنان. دختران و کودکان کرد کوبانی تصور کنیم. در بیابان بدون پشتیبانی فقط آسمان . گلوله. آتش
چه حالی دارید الان ؟
اگر مرد باشی تنت میلرزد .
اگر زن باشی اشک میریزی .
بیا و الان صدا شو صدای مردم مظلومی بنام کوبانی .
این مجاز آباد لعنتی رو پر کن از صدای مظلومان تا شب راحت سرت را بگذاری که امروز صدای مظلوم دختری بودی که در حال سربریدنش بودند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر